Sunday, January 17, 2010

μισησε με σε παρακαλω..






δε νιωθω.
δε νιωθω τιποτα
δεν νιωθω να νοιαζομαι
ουτε να αγαπαω.
ΓΙΑΤΙ;
γινεται η αγαπη να φευγει χωρις λογο;
Μακαρι να ενιωθα.
Θα μπορουσα να στεναχωρηθω πραγματικα και να μισησω τον εαυτο μου.
Ουτε αυτο μπορω να κανω...


θυμασαι;
τι ρωταω;...θυμασαι τα παντα
μου ειχες στειλει το τραγουδι και μετα μου εστειλες αυτους τους στιχους.
η αληθεια ειναι πως θα μου αρεσε να ημουν η ηρωιδα του τραγουδιου

μου ειπες πως φοβασαι πως με κρατας...φοβαμαι πως εγω το κανω αυτο...
Σου ειπα πολλες φορες πως το να με μισησεις ειναι ο πιο ευκολος τροπος να ξεχασεις.
Απαντησες πως το μετανιωσες την ιδια στιγμη οταν ειπες πως θες να τα ξεχασεις ολα, πως δεν θες να ξεχασεις τιποτα και πως Μ' ΑΓΑΠΑΣ και δεν θα μπορουσες ποτε να με μισησεις οτι κι αν εκανα, πως θα με συγχωρουσες παντα...
Εισαι τοσο γλυκος και τοσο τυχερος που νιωθεις...

Saturday, January 16, 2010

10 λεπτα μετα

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι
[Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων - Άσαρκος]


Μπορεί να μην το θέλω μα μού 'ρχονται αναμνήσεις
μου 'χες πεί θα είμαι εδώ όποια στιγμή με ζητήσεις
Μα τις στιγμές που σε ζητούσα εσύ ήσουν απών
και όταν με ήθελες εσύ εγώ δεν ήμουν παρών
το χες πεί αρρωστημένο το χες πεί καρναβάλι
και μην πείς οτι μόνος μου τα σκέφτηκα πάλι
ότι κάναμε μαζί στο τέλος το σκοτώσαμε
σώθηκαν οι στιγμές δεν επιβιώσαμε
κάτι πήγε στραβά και τους θεούς θυμώσαμε
περίφανα και ψυχρά, μόνοι το τελεiωσαμε...
[5 επιστολες - Dust Rhymes]


Θα μπορούσες να μου τα είχες αφιερώσει.
Είναι από τα "ιερά" αυτα τραγουδια τα οποια δεν θέλω να ακουω
πρωτον γιατι δεν θελω να γυμνωθουν απο τις αναμνησεις που κουβαλαν επανω τους και δευτερον γιατι αυτοματως νιωθω η κακια του τραγουδιου...
Φοβαμαι (;)
Αραγε αυριο θα ειμαστε καλυτερα οπως ειπες πριν 10 λεπτα;
Χαλαω και τη δικια σου διαθεση, το ξερω...
Μ' αγαπας το ξερω.
Εγω ομως εχω ενα κενο.
Ξερω οτι δεν εισαι εκδηλωτικος αλλα...καταλαβε με...
Ξερω οτι δεν μπορεις να με καταλαβεις απολυτα αλλα...προσπαθησε περισσοτερο...
Μια αγαπημενη μου φιλη μου ειπε πως χρειαζομαι ενα ταρακουνημα...
Πως δεν εχουν φυγει ολα αυτα που εχω νιωσει απλα πρεπει να ξυπνησουν.
Λοιπον...τι κανουμε;

Friday, January 15, 2010

those little shadows...


βασικα...καλησπερα σας.

[εργο μου]

-αλήθεια ή μια ακόμη 'φάση'; ξέρεις…μια αφορμή να βγάλεις την ηθοποιό από μέσα σου ,αυτό το ταλέντο για το οποίο μιλούν όλοι ,αλλά ακόμη πιο ψεύτικο. Μελό…fake ρε παιδί μου. Πως να το πω… DRAMA QUEEN!

-δε θέλω...

-δεν το δείχνεις.

-το κανείς, το κανείς κάθε στιγμή…παίζεις παίζεις παίζεις. Ίσως δεν το κάνεις πάντα ηθελημένα…Μάλλον μετά από τόση ‘εξάσκηση’ ολ’ αυτά σου βγαίνουν αβιαστα. Είσαι καλή ηθοποιός τελικά…

-εσύ πως…

-μην υποτιμάς τη νοημοσύνη κανενός. Παίζεις . Από το πώς θα φας το πρωινό σου έως το πώς δείχνεις και μιλάς τώρα, όλα είναι σκηνοθετημενα…

-ΣΤΑΜΑΤΑΑΑ!

-αρχαίο δράμα;…χμ…όχι, άλλο...

(……)


-... Αυτή την εβδομάδα την έχεις δει ηρωιδα του Tennessee Williams, ε;


ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΠΑΛΙ;